آموزش و پرورش ايران و توسعه پايدار
گفته شده قريب 15 درصد بودجه كشور در آموزش و پرورش به مصرف ميرسد و از اين جهت شايد بيشترين سهم بودجه دولتي را ـ صرفنظر از گستره كميآن ـ به خود اختصاص داده است. با اين وجود، برغم زحمات فراوان و بيشايبه قاطبه معلمان، كه به استناد قراين موجود و نظرسنجيها، در مقايسه با كارمندان ساير سازمانها و نهادهاي دولتي، بيشترين كار مفيد را به انجام ميرسانند، ميزان كارآمدي و اثربخشي آن به سبب نارضايتي عمومياز كيفيت خروجيهاي آن، پيوسته معروض توجه و انتقاد بسياري از ناظران و صاحبنظران واقع شده است. به زعم منتقدان، نظام فعلي آموزش و پرورش پاسخگوي خيل عظيم مطالبات، نيازها و انتظارات جامعه نيست و نيازمند اصلاحات جدي و اساسي است و استدلال ميكنند كه با رويكردهاي منسوخ و متصلب كنوني و بدون توجه به نيازها و تقاضاهاي اجتماعي و محيطي (ملي و فراملي) روزافزون، نميتوان از نهاد مزبور خواست رسالت و كاركردهاي اساسي خود را اجرا كند.جهت ادامه کلیک کنید....


نقل ازhttp://www.irancivilcenter.com/news/view_fa.php?news_id=409

ای مالک : مبادا تملق را دوست بداری000 زيرا که آن مطمئن ترين فرصت برای شيطان است تا نيکوکاری نيکان را محو و نابود سازد . از منت بر رعيت به هنگام احسان بپرهيز و بيش از آنچه انجام داده ای کار خود را بزرگ مشمار و از اينکه به آنها وعده دهی و سپس تخلف کنی برحذر باش زيرا منت احسان را باطل مي سازد و بزرگ شمردن خدمت نور حق را مي برد و خلف وعده موجب خشم خدا و خلق است خداوند مي فرمايد اين موجب خشم بزرگ نزد خدا است که بگوئيد و انجام ندهيد.